Projektowanie wnętrz to coś więcej niż dobór kolorów i dopasowanie mebli. Inaczej powinno się w tym procesie traktować przestrzeń, w której pracujemy, inaczej zaś tę, w której odpoczywamy i żyjemy na co dzień. Choć i biuro, i mieszkanie powinny być funkcjonalne i estetyczne, ich projektowanie rządzi się zupełnie innymi zasadami. Jeśli planujesz współpracę z projektantem, warto zrozumieć te różnice – pozwoli to lepiej określić swoje potrzeby i oczekiwania.

Warto wiedzieć, że dla niektórych biur architektonicznych i firm produkujących meble projektowanie wnętrz biurowych to wąska specjalizacja. Wówczas w ofercie znajdziemy zdecydowanie większe możliwości, tworzone pod kątem przestrzeni biurowych.

Funkcja i użytkownik

Podstawowa różnica między projektowaniem wnętrz biurowych a projektowaniem mieszkań wynika z przeznaczenia przestrzeni.

Mieszkanie jest miejscem prywatnym. Projektant skupia się tu na indywidualnych potrzebach domowników, ich stylu życia, nawykach i preferencjach estetycznych. Duże znaczenie mają tu emocje: poczucie przytulności, bezpieczeństwa i komfortu. Biuro z kolei to przestrzeń użytkowa, podporządkowana efektywności pracy. Tutaj liczy się wpływ wnętrza na koncentrację, komunikację między pracownikami i ich samopoczucie w trakcie wielu godzin spędzanych przy biurku.

Projektowanie biura zaczyna się od analizy struktury firmy. Należy ustalić, ile osób pracuje w pomieszczeniu, w jakich zespołach, czy potrzebne są sale do spotkań, strefy cichej pracy, przestrzenie do burzy mózgów czy miejsca relaksu. W biurze użytkownikami są nie tylko pracownicy, ale też klienci i partnerzy biznesowi – wnętrze musi więc dodatkowo wspierać wizerunek marki.

Ergonomia, przepisy i technologia 

Kolejna istotna różnica to skala wymagań technicznych i formalnych. W przypadku mieszkań projektant musi oczywiście uwzględnić ergonomię kuchni, wygodę łazienki czy odpowiednie oświetlenie, ale zakres norm jest stosunkowo ograniczony. Najczęściej chodzi o komfort i bezpieczeństwo domowników.

W biurach sytuacja wygląda inaczej. Projektowanie przestrzeni do pracy podlega licznym przepisom BHP, normom dotyczącym oświetlenia, wentylacji, akustyki czy dostępności dla osób z niepełnosprawnościami. Projektant wnętrz biurowych musi wiedzieć, jak zaplanować odpowiednie odległości między stanowiskami, jak dobrać fotele i biurka, by zmniejszyć ryzyko problemów zdrowotnych, oraz jak rozmieścić instalacje elektryczne i sieciowe.

Styl, trwałość i budżet – inne podejście do estetyki i inwestycji

Różnice widać także w podejściu do estetyki i budżetu. W mieszkaniach liczy się to, aby wnętrze podobało się właścicielom i odpowiadało ich gustom. Można pozwolić sobie na delikatniejsze materiały, modne kolory czy bardziej dekoracyjne rozwiązania, bo przestrzeń nie jest użytkowana przez dziesiątki osób każdego dnia.

W biurach priorytetem jest trwałość i łatwość utrzymania. Podłogi, meble czy ściany muszą wytrzymać intensywne użytkowanie, częste sprzątanie i ewentualne przestawianie wyposażenia. Styl biura powinien być spójny z marką firmy – inaczej zaprojektuje się kancelarię prawną, a inaczej start-up technologiczny czy agencję kreatywną. Estetyka nie służy tu tylko przyjemności, ale także budowaniu profesjonalnego wizerunku.

Podsumowując, projektowanie wnętrz biurowych i mieszkań to dwie różne dziedziny, choć korzystają z podobnych narzędzi. W pierwszym przypadku najważniejsze są funkcjonalność, ergonomia i wizerunek firmy, w drugim – komfort, prywatność i indywidualny styl życia. Świadomość tych różnic pozwala lepiej przygotować się do współpracy z projektantem i wybrać rozwiązania naprawdę dopasowane do swoich potrzeb.